Historia bazy rakietowej w Kuźni Raciborskiej
Pośród gęstych lasów Kuźni Raciborskiej spoczywa dawna baza rakietowa, która przez niemal trzy dekady pełniła kluczową rolę w obronie powietrznej Polski. W latach 1961-1962 na miejscu rozformowanych 96. i 89. pułków artylerii przeciwlotniczej powstał 11. Dywizjon Rakietowy Obrony Powietrznej. Jego zadaniem była ochrona strategicznych obszarów kraju przed możliwym atakiem powietrznym w okresie zimnej wojny.
Wyposażenie i rola jednostki
Dywizjon był wyposażony w radziecki system rakietowy SA-75 „Dźwina”, zdolny do zestrzeliwania celów na średnich i wysokich pułapach. Jednostka stanowiła element całościowego systemu obrony powietrznej PRL i była pilnie strzeżona przez 28 lat. Każdy żołnierz służący tam musiał być przygotowany do natychmiastowej reakcji.
Upadek i obecny stan bazy
W 1990 roku, wraz z zakończeniem zimnej wojny, dywizjon został rozwiązany, a teren opuszczony przez wojsko. Od tamtej pory baza popadła w ruinę – betonowe konstrukcje zarastają zarośla, a natura powoli odzyskuje teren.
- Widoczne są pozostałości po naziemnym magazynie rakiet – masywnej betonowej konstrukcji.
- Zachowały się schron dowodzenia oraz stanowiska startowe rakiet.
- Ścieżka z betonowych płyt prowadząca do centrum dowodzenia nadal istnieje, choć jest trudno dostępna.
Miejsce pełne tajemnic i historii
Dziś baza jest celem pasjonatów historii i eksploratorów urbexu, którzy doceniają wyjątkowy klimat opuszczonych wojskowych obiektów. To miejsce, gdzie ślady dawnej potęgi militarnej spotykają się z naturą.
„Była to jedna z kluczowych instalacji obronnych PRL, pilnie strzeżona i otoczona aurą tajemnicy” — Dziennik Zachodni
Źródło: Dziennik Zachodni