Lokalno.pl wiadomości i aktualności z Twojej okolicy

Przemysł i migracje na Górnym Śląsku w latach 1945-1955

Po II wojnie światowej Górny Śląsk pozostawał głównym ośrodkiem przemysłu Polski, choć borykał się z niedoborem pracowników spowodowanym wysiedleniami i przymusowymi migracjami. Rozwój regionu wspierały masowe migracje ludności i specjalne programy przysposobienia zawodowego.

Przemysł i migracje na Górnym Śląsku w latach 1945-1955

Kontekst gospodarczy i demograficzny Górnego Śląska po 1945 roku

Województwo śląskie po II wojnie światowej było jednym z przemysłowych centrów Polski, ze znaczącym udziałem w produkcji krajowej, zwłaszcza w węglu kamiennym, hutnictwie i energetyce. Pod koniec lat 40. i w pierwszej połowie lat 50. region dynamicznie się rozwijał, realizując cele planu sześcioletniego, mimo trudności demograficznych i społecznych.

Zmiany administracyjne

W połowie 1950 roku zmieniły się granice województwa śląskiego, które zostało zmniejszone terytorialnie przez wydzielenie województwa opolskiego oraz dołączenie powiatu częstochowskiego. Te zmiany nie zmieniły jego roli jako lidera przemysłowego kraju.

Problemy rynku pracy i migracje

Po wojnie województwo zostało dotknięte masowymi wysiedleniami ludności niemieckiej — do 1950 roku Górny Śląsk opuściło około 309 tysięcy Niemców. Jednocześnie wywózki, ucieczki i internowania spowodowały brak rąk do pracy, zwłaszcza w górnictwie. Dlatego zatrudniano:

  • jeńców wojennych i więźniów pracujących przymusowo,
  • młodzież w ramach obowiązkowego przysposobienia zawodowego w Powszechnej Organizacji „Służba Polsce”,
  • żołnierzy-górników batalionów Wojskowego Korpusu Górniczego,
  • reemigrantów – górników powracających z Francji, Belgii i Niemiec,
  • osadników z Kresów Wschodnich oraz Polski centralnej.

Województwo śląskie szybko się rozrastało: populacja wzrosła z 2,82 mln w 1946 roku do 3,1 mln w 1949 roku, a w miastach GOP większość zawodowo czynnych pracowała w przemysłowych zakładach.

Warunki życia i polityka mieszkaniowa

Brak mieszkań zmuszał wielu robotników do zamieszkania w hotelach robotniczych i barakach, gdzie warunki często były trudne i prowadziły do napięć społecznych. Aby rozładować przeludnienie i poprawić warunki, planowano rozwój osiedli satelitarnych na obrzeżach regionu, z których przykładami były Pyskowice i Tychy — to właśnie Tychy w latach 50. stały się symbolem takiej rozbudowy, choć realia życia odbiegały od obietnic poprawy. Wielu robotników do pracy przyciągała wysoka płaca i obietnice lepszego życia, ale częste były fluktuacje i trudności ze stabilizacją zatrudnienia.