Stanowisko i nasłonecznienie

Lawenda najlepiej rośnie w pełnym słońcu, potrzebując minimum 6-8 godzin nasłonecznienia dziennie. Dzięki temu intensywnie kwitnie i zachowuje swój charakterystyczny aromat. Na stanowiskach zacienionych roślina rośnie słabiej i kwitnie mniej obficie, dlatego wybieraj miejsca od strony południowej lub zachodniej, dobrze osłonięte przed zimnymi wiatrami.

Podłoże

Podstawą prawidłowej uprawy jest lekkie, przepuszczalne i raczej suche podłoże. Lawenda źle znosi gleby gliniaste i wilgotne, które powodują zastoje wody przy korzeniach. Optymalna jest ziemia piaszczysto-żwirowa o odczynie obojętnym lub lekko zasadowym (pH 6,5–7,5). W przypadku braku takiej gleby, warto zastosować nawóz zasadowy, np. saletrę wapniową.

Podlewanie i nawożenie

Roślina jest odporna na suszę i znosi przesuszenie lepiej niż przelanie. Podlewanie należy ograniczyć do pierwszego roku po posadzeniu oraz do okresów długotrwałych upałów. Lawendę nawozimy oszczędnie, unikając nawozów bogatych w azot, które hamują kwitnienie. Zaleca się wiosenne stosowanie lekkiego nawozu organicznego, a jesienią nawozów bogatych w potas, by przygotować roślinę do zimy.

Przycinanie

Aby lawenda zachowała zwarty i estetyczny pokrój oraz długo żyła, wymaga corocznego przycinania. Najlepszy czas na to to okres po kwitnieniu, czyli od sierpnia do września, a także lekkie cięcie wiosną w celu usunięcia zaschniętych pędów.

Zimowanie

Choć wiele odmian lawendy jest mrozoodpornych, w chłodniejszych rejonach Polski młode krzewy warto zabezpieczyć na zimę za pomocą agrowłókniny lub stroiszu, by ochronić je przed mrozem i przemoczeniem.

Więcej szczegółów o uprawie i pielęgnacji można znaleźć w artykule Lawenda – uprawa i pielęgnacja oraz na pomorska.pl o lawendzie w sierpniu.