Historia i lokalizacja Hotelu Ritz

Hotel Ritz powstał z inicjatywy Towarzystwa Akcyjnego Ritz, które uzyskało wsparcie finansowe Petersbursko-Tulskiego Banku Ziemskiego. Został otwarty w 1913 roku w prestiżowym punkcie Białegostoku, u zbiegu ulic dzisiejszej ul. Pałacowej i Kilińskiego, tuż obok Pałacu Branickich i Pałacyku Gościnnego.

Wyjątkowy styl i wyposażenie

Architektonicznie budynek reprezentował styl neobarokowy z elementami secesji, wyróżniając się pięcioma kondygnacjami. Był najwyższym i najbardziej prestiżowym obiektem w mieście. Hotel dysponował 50 pokojami wyposażonymi w centralne ogrzewanie, telefony oraz dostęp do ciepłej i zimnej wody. Unikatowe były dwie windy – osobowa oraz towarowa.

W piwnicach znajdowały się sejfy, przechowalnia bagażu, sala bilardowa, kotłownia i piwiarnia. Na parterze działały kawiarnia, bank, zakład fryzjerski oraz kino "Gryf" – dzięki temu Ritz pełnił rolę centrum życia towarzyskiego i biznesowego.

Znaczenie i goście

Hotel Ritz był miejscem spotkań elit biznesu, kultury i polityki. Bywali tu dyplomaci, artyści, urzędnicy państwowi i wojskowi. Organizowano bale, koncerty i ważne wydarzenia towarzyskie, co czyniło z niego centrum przedwojennego życia nocnego w Białymstoku.

„Przy wyjściu z bramy pałacowej doznaje się jakby uścisku ze strony wielkiego trzypiętrowego gmachu hotelu «Ritz», zbudowanego w 1913 roku w okresie pomyślnej koniunktury gospodarczej miasta”

Zniszczenie i pamięć

W 1944 roku, podczas wycofywania się wojsk niemieckich, hotel został podpalony i poważnie zniszczony. Choć część murów przetrwała, nie podjęto odbudowy. W 1946 roku resztki budynku wysadzono, co budziło kontrowersje, zwłaszcza że inne białostockie zabytki, jak Pałac Branickich, zostały odbudowane. Hotel Ritz stał się symbolem utraconego luksusu i przegrał z powojenną rzeczywistością.

Źródło: bialystok.se.pl