Zwrot kaucji najmu – nie zawsze kwota tożsama z wpłaconą

Po zakończeniu umowy najmu właściciel jest zobowiązany do zwrotu kaucji najemcy. Zgodnie z ustawą o ochronie praw lokatorów zwrot ten podlega waloryzacji, co oznacza, że zwrócona kwota może być wyższa niż wpłacona, dostosowana do aktualnej wartości pieniądza i wysokości czynszu.

Waloryzacja kaucji a przysporzenie majątkowe

Według Naczelnego Sądu Administracyjnego waloryzacja ma na celu ochronę najemcy przed utratą wartości pieniędzy, a nie uzyskanie przez niego dodatkowego dochodu. W wyroku z 4 kwietnia 2023 r. (sygn. akt II FSK 255/22) NSA wyraźnie wskazał, że waloryzowana kaucja nie stanowi przychodu ani przysporzenia majątkowego.

Waloryzacja kaucji nie prowadzi do przysporzenia majątkowego najemcy, a jedynie ma zapewnić, że nie poniesie on rażącej straty. — Naczelny Sąd Administracyjny

Sprzeczne stanowisko organów podatkowych

Mimo jasno wyrażonego stanowiska sądów, organy podatkowe domagają się podatku od różnicy między kwotą zwróconej a wpłaconej kaucji. W interpretacji z 6 sierpnia 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wyjaśnił, że najemca powinien wykazać tę różnicę jako przychód z innych źródeł w zeznaniu podatkowym za rok, w którym otrzymał zwrot.

Co więcej, podobne stanowisko potwierdziła wcześniejsza interpretacja z 10 lipca 2024 r., podkreślając, że waloryzowany zwrot kaucji nie jest neutralny podatkowo i stanowi podlegający opodatkowaniu przychód.

Co może zrobić najemca?

Obecna praktyka fiskusa jest jednolita, lecz niekorzystna dla podatników i stoi w sprzeczności z interpretacjami sądów. Najemcy, którzy otrzymują waloryzowany zwrot kaucji, mogą spodziewać się obowiązku zapłaty podatku, natomiast dochodzenie swoich praw może oznaczać konieczność podjęcia sporu z organami podatkowymi.

Źródło: forsal.pl